Dziurawiec zwyczajny – (hypericum perforatum)

Kwiat dziurawcaDziurawiec zwyczajny w Polsce znany jest również jako ziele świętojańskie, ruta polna, przestrzelon i krzyżowe ziele. Nazwa dziurawiec pochodzi od jasnych punktów widocznych na listkach tego ziela. Nie są to jednak dziurki tylko malutkie pojemniczki zawierające olejki lotne.

Dziurawiec to zioło występujące prawie w całej Europie. Rośnie na miedzach, przy drogach, na skraju lasu, na wzgórzach, łąkach i polanach.

Kwitnie od czerwca do września. Dziurawiec ma 30 do 60 cm wysokości, sztywną, gałęzistą łodygę i złocistożółte kwiaty. Aby niezawodnie go rozpoznać, należy rozgnieść kwiat dziurawca – wypłynie z niego cerwony sok.

W ziołolecznictwie jako surowiec używane jest całe ziele dziurawca, które zbierane jest w słoneczne dni w czasie kwitnienia ziela. Ziele dziurawca zawiera olejki lotne, garbniki, flawonoidy, fenelokwasy i hiperycynę- czerwony barwnik.

 

DziurawiecWłaściwości dziurawca:

Dziurawiec ma działanie przeciwbólowe, rozkurczowe, uspokajające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, żółciopędne oraz wzmacniające system nerwowy.

Dziurawiec pobudza wydzielanie żółci i reguluje krążenie. Działa rozkurczowo na mięśnie przewodu pokarmowego i dróg żółciowych, dlatego też jest polecany przy chorobach wątroby związanych ze zmniejszoną produkcją żółci. Może też mieć korzystny wpływ w leczeniu stanów zapalnych przewodu pokarmowego. Dziurawiec ma również działanie wzmacniające naczynia krwionośne. Dziurawiec ma silne działanie bakteriobbójcze. Działa wzmacniająco na układ nerwowy.

Nalewkę z dziurawca stosuje się między innymi w stanach lękowych, depresyjnych, bezsenności, zaburzeniach mowy, przygnębieniu i napięciu przedmiesiączkowym.

Dzięki bkteriobójczemu działaniu, dziurawiec ma zastosowanie w leczeniu różnych chorób skóry, przy owrzodzeniach i trudno gojących się ranach.

Ciekawe przepisy: